Qidiruv

isrofchi ayn. Isrofgar.

tejamlilik, rejalilik, foydalilik, barakalilik; thriftless isrofgar, behuda sarf qiluvchi

1) zool. kalxat; qoraqush 2) talovchi, qonxo'r, vahshiy, yirtqich, isrofgar (kishilar haqida)

1. a 1) saxiy, qo'li ochiq, saxovatli, isrofgar, nobudgar; be lavish of praise maqtovini oshirib yubormoq 2) juda ko'p, mo'l-ko'l, serob 2. v sovurmoq, isrof qilmoq; lavi

ehtiyotsiz Ehtiyot boʻlmay yoki ehtiyot qilmay ish tutuvchi; tadbirsiz. Ehtiyotsiz bola, Elmurod kechasi eshikka ehtiyotsiz chiqdi-yu, shamollab qoldi. P. Tursun, Oʻqituv

/ik'strævəgənt/ adj 1 isrofgar, nobudgar, behuda sarf qiluvchi, sovurib yuboruvchi 2 favqulodda, kutilmagan darajada, aqlga sig'maydigan, haqiqatga to'g'ri kelmaydigan -

1. n 1) cho'l, dasht. sahro, biyobon 2) talafot, zarar, ziyon 3) ortiqcha chiqim (xarajat); 2. a odamyashamaydigan, cho'lga o'xshagan 3. v 1) o'rinsiz sarf qilmoq, sovurm