Qidiruv

q. havasli.

havasmand ayn. Havasli. Shu paytda Beshariqdan Qoʻqonga, olti oylik kursga havasmand qizlarni yuborayotgan edik. S. Abduqahhor, Oltin vodiylarni kezganda U palov qilishga

suqli Suq-havas bilan toʻlib-toshgan; havasli, ehtirosli. Suqli nazar. Nigora suvdan chiqqanda, badanidagi tomchilar goʻyo begona suqli koʻzlarni qaytarishga qasd qilgand

havaskor Biror narsaga qiziqadigan, uni yaxshi koʻradigan (shaxs); havasmand, havasli, ishqiboz. Havaskor ovchi. Musiqaga havaskor. Nabigulning aytishicha, bular mahallad