Поиск

qarang adabsiz

surbet, bezbet, beor, uyatsiz, yuzsiz, sulloh, hayosiz, adabsiz бесстыдный; наглый, дерзкий; нахальный

['rib(ə)ld] 1. n og'zi buzuq odam, qo'pol (dag'al, qo'rs, tarbiyasiz) odam 2. a uyatsiz, adabsiz, yuzsiz, beor

odobsiz ayn. Adabsiz. Bir-biriga andak odobsiz gap aytishib, xoxolashayotgan ikki kishidan biri qayrilib, orqada jadal kelayotgan Hafiza bilan Umidga qaradi. Mirmuhsin, U

shapshak shv. Axloq-odobni bilmaydigan, adabsiz; hech narsadan tortinmaydigan, uyalmaydigan. Mening boshimga asilzoda erni oʻldirib keldingmi? A? Behayo shapshak. Sh. Tos

bebok Hech narsadan qoʻrqmaydigan, hech qanday nojoʻya ishdan qaytmaydigan, hayiqmaydigan; tap tortmaydigan; shum, battol. Yarim kechasi Oʻgʻlon aziz qabristoni yonida uc

beadab Tarbiya koʻrmagan; tarbiyasiz, adabsiz. Beadab bola. Adabni beadabdan oʻrgan. Maqol Beadabdan xayr kutma. Maqol Odob, axloq doirasiga sigʻmaydigan, adabdan tashqar

suhbat Ikki va undan ortiq kishi oʻrtasidagi oʻzaro soʻzlashuv; musohaba; gurung. Qizgʻin suhbat. Gangir-gungur suhbat. Xushchaqchaq suhbat. Suhbati shirin odam. Buloqnin