Қидирув

ярамас, аблаҳ

амер. 1)аблаҳ! ифлос!; 2)ҳечқиси ёʻқ!

/ˈвɑːлəт/ н [К] муттаҳам, фирибгар, аблаҳ

['скаундрəл] разил (қабиҳ) одам, аблаҳ, нобакор

1) аҳмоқ, аблаҳ, каллаварам, то'нка; 2) кичкина ит, кучукча, лайча

1) бузуқ одам, суюқоёқ 2) разил (қабиҳ, паст) одам, ярамас, аблаҳ, нобакор

['рʌфıəн] 1) каллакесар; безори; 2) босмачи, босқинчи 3) ярамас, аблаҳ, қабиҳ одам

1. н ярамас, аблаҳ, нобакор, разил, қабиҳ, паст одам; 2. а ахлоқи бузуқ, ахлоқсиз, ёмон, фосиқ

хоинона рвш. Хоинларча, хиёнаткорона. Аблаҳ Қутим қоранинг хоинона иши билан қанча фалокат содир бўлди. Ж. Шарипов, Хоразм

[скʌŋк] 1) зоол. скунс (Америка сассиқ ко'зани ва унинг мо'йнаси) 2) скунс мо'йнаси 3) со'зл. ярамас одам, пасткаш, разил, аблаҳ

иблис, жин, аблаҳ, ифлос (со'киш со'зи) <> вҳат тҳе деуке? нега, нима учун; нима кераги бор; сира краги ё'қ; тҳере вилл бе тҳе деуке то пай катта ко'нгилсизликлар бо'л

жиноятчи, бадкор, бадкирдор, ярамас, разил (қабиҳ, паст) одам, аблаҳ; виллаиноус [-'əс] аблаҳона, хунук, ифлос, жирканч, қабиҳ; виллаину [-нɪ] ярамаслик, разиллик, и

нобакор Хулқ-атвори, юриш-туриши, хатти-ҳаракати ёмон одам. Биласизки, чиқиб Ниёз баччағар, Атрофига йиғилди қулбаччалар. У нобакор озор берар тинч халққа, К

хумса Енгил сўкиш шакли (“бемаъни”, ярамас, аблаҳ каби). — Оёғингни боғлаб ол, қалтироқ хумса! — деб бақирди Қултой Дадақўзига. А. Мухтор, Бўронлар-да бордек ҳа

яшшамагур қарғ. Умринг қисқа бўлгур, ўлгур. — Қоч, дейман, аблаҳ, қоч! Нақ бўйнингни узаман, — деб ўшқирди амакиси. — Қоч! Яшшамагур, қоч! — деб такрорлад

лаънати Лаънатга, қарғишга дучор бўлган, лаънатланган; шундай маъноли ҳақорат, қарғиш сўзи сифатида қўлланади. Ҳой, лаънати, аблаҳ, тўхта, нима дединг! Н. Фозил

хунаса Ҳам эркак, ҳам аёллик жинсий белгилари бўлган одам ёки ҳайвон. “Балиғингиз эркакми, урғочими? Афанди вазирнинг макрини тушуниб, жавоб берди: Хунаса. Латифал

алҳазар дин. Худо сақласин. Алҳазар, ярамас кўздан алҳазар. Ғ. Ғулом Парихон отин бир нималар деб, Баҳоуддин пиримни тилга олди-да, ҳов ёмондин ал ҳазар деди. А. Мух

аҳмоқ Ақл билан иш қилмайдиган, ақлга зид, бемаъни ишлар қиладиган, шундай ишларга ёʻл қўядиган. Эсинг кирмади сен аҳмоқнинг. Бошимизни балога қўйиб, ўзинг бу й

нокас Виждони, инсофи ёʻқ, ярамас, қабиҳ, пасткаш. Нокас одам. — Хонхўжалик Сайфулла эшонни мен ўзимга устоз деб билар эдим. Аслида ўша нокас мени шу ёʻлга олиб