Поиск

idealism; объектив идеализм objective idealism; сиёсий идеализм political idealism.

— психофизик айният; психофизик проблемани ҳал қилишда физик ҳодисаларни психик ҳодисалардан (идеализм), психик ҳодисаларни эса физик ҳодисалардан (механизм) иборатдир де

(лат. substantia — моҳият) — субстанция; барча нарса ва ҳодисаларнинг негизи, моҳияти. Илмий материалистик дунёқарашга кўра, бирдан-бир ягона субстанция абадий ҳаракатда

— психология тарихи; психологияга оид билимлар, оқимлар, назариялар ва қонуниятларнинг турли даврларда пайдо бўлиши ҳамда тарихан ривожланиб боришини ўрганувчи фан. П. т.

«сезгиларнинг махсус энергияси ҳақидаги қонун», немис физиологи М. Мюллернинг сезгиларнинг табиати қўзғовчига эмас, балки қўзғолиш процессини келтириб чиқарадиган сезги о

— билиш назарияси; билиш процессининг манбалари ва асосий қонуниятлари, ҳақиқатни аниқлашнинг форма ва методлари ҳақидаги таълимот. Материалистик Б. н. сезги, идрок, таса

(гр. stylos — ёзиш учун фойдаланиладиган предмет сўзидан) — услуб, стиль. 1. Ёзувчи ижоди учун характерли бўлган ифодалаш йўли, ғоялар бирлиги, дунёқарашнинг умумийлиги.

(лат. antiquus — ибтидоий, қадимги) — антик психология; психология тарихининг эрамиздан аввалги VII—V асрлардаги қадимги Греция, Рим, қадимги Хитой ва Ҳиндистондаги психи