гр. idioma — ўзига хослик, хусусият сўзидан
idioma. Odatda, biror milliy tilga xos, lekin boshqa tillarga aynan tarjima qilib boʻlmaydigan turgʻun ifoda yoki ibora. Idiomalarning umumiy maʼnosini ular tarkibidagi soʻzlarning maʼnolarini tahlil qilish orqali anglab boʻlmaydi. Idiomalar, odatda, koʻchma maʼno tashiydilar. Masalan, semizlikni qoʻy koʻtarar, hayoti qil ustida turibdi va h. k. Idiomalar badiiy adabiyotda obrazlilikni tashkil etuvchi asosiy til vositalaridan boʻlib, ular asarda kesatiq, qochiriq maʼnolarini ifodalaydilar. Badiiy asarlar tarjimasida bunday iboralar oʻrniga tarjima qilinayotgan tildagi ekvivalentlari topib qoʻyiladi. Boshqa tilda idiomaning mazmunini anglatuvchi ibora topilmasa, oʻsha ibora aynan berilib, sahifa ostida uning maʼnosi tushuntiriladi yoki mazmuni tarjima qilinadi. Tilshunoslikda bunday iboralarni tekshiruvchi soha idiomatika deb yuritiladi.