гр. syntagma — қурилиш, тузилиш сўзидан
sintagma. Gap ichida bir-birining ketidan kelib, bir nafas bilan aytiladigan soʻzlar birikmasi. Sintagma: 1) nutq va gapirish jarayoni bilan bogʻliq boʻlib, muayyan ritmik urgʻu va pauza yordamida reallashuv; 2) oddiy soʻzlashuv jarayonida bir-biri bilan birlashib ketish; 3) nutq intonatsion mazmunining boʻlinishi natijasida yuzaga kelish kabi xususiyatlarga ega. Sintagmaning shu xususiyatlari urgʻu kuchi, pauza, soʻz yoki jumlalarning boʻlinib-boʻlinib, tez yoki sekin oʻqilishi, ovozning koʻtarilishi yoki pasayishi kabi intonatsiya vositalarining reallashuviga imkon beradi.