Қидирув

субект; обектив дунёни билувчи, уни ўзининг эҳтиёж ва қизиқишларига мослаб ўзгартирувчи одам; онгли мавжудот. Илмий материалистик дунёқараш субектнинг воқеликни билиш ва ўзгартиришдаги актив ролини тан олиш билан бирга, субектив нарса (тафаккур, онг) ни обектив нарса (моддий дунё) га нисбатан иккиламчидир деб таъкидлайди, фикрловчи, ҳаракатланувчи инсон моддий дунёнинг таркибий қисмидир ва материя тараққиётининг маълум бир босқичида, шу тараққиёт натижасида пайдо бўлган. С. психология ва логикада эга (грамм) ёки ҳукм предмети маъносида ишлатилади.

бирдан бир реаллик деб фақат индивидуал онгни, сезгиларни тан олиб, моддий дунёнинг мавжудлигини инкор қилувчи идеалистик оқим; нарса ва ҳодисаларни, айниқса шахсни баҳолашга шахсий ғаразлик нуқтайи назаридан ёндашишдан иборат салбий характер хислати., субективизм

-ая, -ое субектив

Бозор субекти

шахснинг бутун психик ҳаёти, индивидуал онг ҳодисалари; ақл, ҳиссиёт ва иродалари, эҳтиёж, қизиқиш, дунёқараш, эътиқод, темперамент, характер, қобилият ва истеъдод каби шахсий хусусиятлари йиғиндиси, субектив дунё

обектив оламдаги нарса ва ҳодисаларни ўзидан «қўшиб» ёки ўзига «мослаб» идрок қилувчи кишилар; бирор нарса ёки кимсага ўзининг шахсий қизиқиш, қарашлари, дид ва фа-, субектив тип