Поиск

sft. ayn. Zulmkor.

ot 1. Hukmdor va hokimlarning fuqaroga, zolimlarning mazlumlarga koʻrsatgan jabri; shafqatsizlik, istibdod.

Zulm zindondan yomon. — Maqol

Aholi gʻalayonga keldi, qoʻrqqanidan emas, zulmga, zoʻrlikka, haqiqatsizlikka chidamaganidan gʻalayonga keldi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Hamma oʻz bilganicha qichqiradi, zulmdan, jabrdan shikoyat qiladi. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. Umuman, jabr-sitam, ezish; adolatsizlik.

Kundoshlik zulmi. Zulm qilmoq (oʻtkazmoq).

Birov zulm qilsa, birov rahm qilarkan; birov osh bersa, birov non berarkan. — Oydin, Qandolatning hikoyasi

Maʼshuq ahliga yarashmas doimo zulm-u jafo. — Hamza

Odamlarga oʻtkazgan zulmi uchun Olaxoʻja xalq oldida javob bermay hech qayoqqa ketmaydi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

ot 1. kt. 1 Zim-ziyo, tim qorongʻilik.

Zulmatni koʻrmagan yorugʻlikni qadrlamas. — Maqol

Hamma yoqni zulmat qoplagan, keng dalaning aqalli biror burchida milt etgan nur koʻrinmaydi. — H. Gʻulom, Mashʼal

Zulmat ichida qolgan Anvar, orqa-oʻngini ajrata olmay, boʻyra ustini chogʻlab, bir-ikki qadam yurib keldi va ikki qoʻli bilan tizzasini quchoqlab, choʻnqaydi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

Alimardon tong qorongʻisida zulmat zinalardan tushib ketdi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

2. koʻchma Nodonlik, qoloqlik; jaholat.

Uygʻondi keng jahonda Zulmatda yotgan ellar. — I. Muslim, Sening sevging

Zulmat chilparchin boʻlib, Mamlakatda tong otdi. — Qoʻshiqlar

ot Jabr-zulm qiluvchi, azob beruvchi, jafokor.

Inshoollo, haqiqat dushmanlarini, zulmkorlarni magʻlub qilursiz. — Oybek, Navoiy

Meʼmor yigit jahonni titratgan zulmkor shohning xotiniga oshiq boʻlib qolgan ekan. — M. Qoriyev, Oydin kechalar

policy of oppression (oppressive policy)