ot 1. Bir-biriga xiloflik, fikriy qarama-qarshilik, akslik.
Domla gapining uchini yoʻqotib qoʻydimi yo fikridagi oshkor ziddiyatdan xijolat tortdimi, yamlanib qoldi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Ammo men inondim jannatga bugun, Bu gapda yoʻq aslo ziddiyat, tugun. — M. Shayxzoda, Yillar va yoʻllar
Boyagi mushkul ziddiyatlar hali ham [Boburning] xayolini band qilib, koʻnglida tugun boʻlib turibdi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar
2. Murosaga keltirib boʻlmaydigan qarama-qarshilik, dushmanlik, adovat.
Muarrix uch yillik voqealar tafsilotini bayon qilar ekan, oʻzi bilan qoʻl ostidagi kishilar oʻrtasida yuz bergan ziddiyatlarni ham ochiq-oy-din yozaveradi. — OʻTA
[Mulla Muhiddin:] Shuni bilamanki, sizlar bilan uning oralaringizda suv bilan oʻt orasidagi kabi ziddiyat bor. S. — Ayniy, Esdaliklar
3. mnt. fls. Muhokama yuritishda, matn-da, nazariyada va umuman predmet, hodisalarda biri ikkinchisini inkor etadigan ikki mulohazaning mavjudligi va ular oʻrtasidagi munosabatlar.
Ziddiyat qonuni.