sft. 1. Orasida boʻsh joy, tirqish qoldirmay, bir-biriga taqab qoʻyilgan, yopish-tirilgan; jips.
Zich pol. Eshikni zich yopmoq.
Zich qoʻyilgan karavotlarda yuzga yaqin bola uxlab yotibdi. — R. Fayziy, Sen yetim emassan
Juda qalin, doʻlday zich uchayotgan oʻqlar samolyotlarning tevarak-atrofidan vizillab oʻtib turibdi. — T. Rustamov, Mangu jasorat
Zich qoʻyilgan partalarni toʻlatib oʻtirganlarning hammasi ota-onalar edi. — S. Zunnunova, Yangi direktor
2. Koʻp; tigʻiz, qalin.
Zich oʻrmon.
Maydoncha atrofida odamlar zich. — T. Obidov, Yusufjon qiziq
Avtobus ichida odamlar zich, havo dim, turli xil atirlarning hidi aralashib, nafasni boʻgʻadigan bir vaziyat yuzaga kelgan edi. — Gazetadan