ot 1. maxs. Suvda yoki havoda oksidlanish tufayli metallar sirtida hosil boʻladigan va uni yemiradigan qizil-qoʻngʻir gʻovak qatlam, parda.
Temirchilar, zanglagan temirni oʻtga solsang, zangi toʻkiladi, deyishadi. — X. Toʻxtaboyev, Felyetondan soʻng
Quruq yerga urilaverib zangi ketgan ketmonlar uzoqdan yalt-yalt etib koʻrinar, qoʻshiq, kulgi eshitilar edi. — S. Yunusov, Kutilmagan xazina
2. q. x. Oʻsimliklarning parazit zamburugʻlarning sporalari rivojlangan joylarida (bargi, poyasi, qisman mevasida) paydo boʻladigan zargʻaldoq, qoʻngʻir dogʻdan iborat kasallik.
Zang zamburugʻlari. Zang kasalligi.
3. koʻchma Dogʻ, gʻubor; gʻam-alam, anduh.
Artib koʻngillar zangini, Qishni bahor ay-lab keling. — S. Abdulla, Hayot gulshani
Davlat arboblari aql va adolatni shior qilsalar hayotning zangini oltinga aylantirmoq mumkin. — Oybek, Navoiy
- Zang bosmoq 1. Zang bilan qoplanmoq, zanglamoq. U [Matpano] zang bosgan eski oʻroq topib keldi. — S. Siyoyev, AvazYoʻl chekkasidagi yantoqlar xuddi zang bosgan simday qovjirab yotar, chigirtkalar saratonning taftiga bardosh bera olmay chirillashar edi. — N. Fozilov, Diydor— Qoʻmondonlik bizni tamom esidan chiqardi, shekilli: hali ham zang bosib yotibmiz, — deb yozibdi [yigit]. — A. Qahhor, Oltin yulduzZang bosgan dil.