Изоҳли луғат
· яна 3 та луғатда
от 1. Ичишдаги ҳар бир ютиш, томоқдан ўтказиш.
У, чанқовдан оғилни бузиб чиқиб, дуч келган ариқни очкўзлик билан симирган буқачадай, катта ютумлар билан ичаверди. — Ойбек, Навоий
2. Ўлчов билдирувчи (нумератив) сўз; қултум, ҳўплам.
Бир ютум сув.
Почамир билан Жума тоға бир четдан ҳовузга яқинлашдилар; лойқаланган сувдан бир-икки ютум олиб ичдилар. — Фитрат, Қиёмат
3. Ютиш, ичишдаги таъм; ютиш, ичим.
Ютуми яхши вино.