фл. 1. Ёʻқ қилмоқ.
Буларни таг-туги билан ёʻқотмагунимизча, бизга тинчлик ёʻқ. — Ойбек, Улуғ ёʻл
2. Муайян мақсадга монелик қиладиган тўсиқни олиб ташламоқ; барҳам бермоқ.
Саводсизликни ёʻқотмоқ.
Турмушимизда бир қадар ислоҳ юзага чиқсин, бемаъни ишларни ёʻқотайлик — Ойбек, Танланган асарлар
3. Ихтиёрсиз ҳолда тегишли нарсасини ёʻқ қилмоқ, назар-эътиборидан қочирмоқ.
Кўр ҳассасини бир марта ёʻқотади. — Мақол
Устод Қавом, Нажмиддин кетганидан сўнг, кўнгли бўм-бўш бўлиб қолиб, бир нима-сини ёʻқотган одамдек гангиб юрди. — Мирмуҳсин, Меъмор
4. кўчма Ажралмоқ, маҳрум бўлмоқ; айрилмоқ, жудо бўлмоқ.
Гуландом ёлғиз гўзал-гина эмас, балки ақли ва инсоний ғурурини ҳали жилла ёʻқотмаган хотин каби туюлди. — Ойбек, Танланган асарлар
Жангда ўз сафдошларидан бир нечтасини ёʻқотди. — Газетадан
5. Кучдан қолмоқ, ёʻққа чиқмоқ.
Қонуннинг 26-моддаси ўз кучини ёʻқотган, деб ҳисоблансин.
- Ақлини (ёки эсини, ҳушини, эс-ҳушини) ёʻқотмоқ Тўғри фикрлаш, англаш ҳолатини ёʻқотмоқ, гангиб қолмоқ. Темиржон эса қадаҳ уриштириш у ёқда турсин, ақлини ёʻқотиб, нима бўлаётганига ҳам тушунмас, хомуш ўтирарди. — Ж. Абдуллахонов, Орият— Вой, эсим қурсин, сизларни кўриб, эсимни ҳам ёʻқотиб қўйдим, — деди онаси ташқарига интилиб. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунчаБир лаҳза эс-ҳушини ёʻқотиб, эсанкираб турди-да, кейин. — К. Яшин, Ҳамза
- Гапини (ёки сўзини) ёʻқотмоқ Гап-сўзидан адашмоқ, нима гапиришни билмай қолмоқ. Йигит гапини ёʻқотиб чайналди. Қизга, ялингандек, жавдираб қаради. — С. Аҳмад, УфқНотиқ тўсатдан қаттиқроқ танқид қилдим, шекилли деган андишага бориб, сўзини ёʻқотиб қўйди. — А. Қаҳҳор, Нотиқ
- Ўзини ёʻқотмоқ Бирор иш-ҳаракат, гап-сўз ва шу кабиларда меъёрий ҳолатини ёʻқотмоқ, гангиб, эсанкираб қолмоқ. Ўзларини ёʻқотиб қўйган дуо-хон-доялар бу салобатли кишини кўриб, турган жойларида қотиб қолдилар. — Т. Обидов, Юсуфжон қизиқҚасам руҳи билан ғайратланиб келган йигит бу ердаги аҳволни кўриб, ўзини ёʻқотиб қўйди. — А. Мухтор, Қорақалпоқ қиссаси