Қидирув

фл. 1. Елпиғич ёки бошқа бирор нарса воситаси билан ўзига ёки ўзгага ел, шабада тегизмоқ.

хитойи елпиғич билан ўзини елпиди. — А. Қаҳҳор, Асарлар

Зайнаб шу ҳолда узоқ фурсат эрини елпиди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Ёрмат қаттиқ уҳ тортди ва чопонининг ёқаси билан кўкрагини елпиди. — Ойбек, Танланган асарлар

Поезд дим бўлганидан, ёʻловчилар газета билан ўзларини елпирдилар. — С. Аҳмад, Хотин

2. Ҳилпиратмоқ, тебратмоқ.

Тоғдан эсган шабада аёлларнинг чакка сочлари ва бошларидаги рўмолларини бетиним елпийди. — П. Турсун, Ўқитувчи

3. Шамол воситасида донни чиқинди ва чангдан тозаламоқ, совурмоқ.

Мошни елпимоқ.

от 1. Елпиш-елпиниш учун ишлатиладиган ярим доира ёки доира шаклидаги буюм.

Мирзо Баҳром хитойи елпиғич билан ўзини елпиди. — А. Қаҳҳор, Мирзо

Афанди товуқ патидан ранг-баранг елпиғич ясаб, бозорга олиб чиқди. — Латифалар

Товуслар кўркам думларини елпиғич каби ёйиб, аста мағрур юришади. — Ойбек, Навоий

2. Умуман, елпийдиган нарса.

Иккинчиси югурганча ҳужрадан бўйра елпиғични олиб чиқиб, оловни елпиди. — Саодат

Отлар думларини елпиғич қилар ва косилкани ялқовлик билан тортарди. — С. Анорбоев, Оқсой

фл. Елпимоқ феълининг ўзлик нисбати.

фл. Елпимоқ феълининг орттирма нисбати.

н fan

фл. Елпимоқ феълининг биргалик нисбати.