фл. 1. Маълум муддат умр кўрмоқ; ҳаёт кечирмоқ; тирик юрмоқ.
Кўп яшаган билмас, Кўпни кўрган билар. — Мақол
Маллахондан бери яшайман, болам, не-не хонларнинг, не-не бекларнинг отларини кўрганман. Не-не отлар ўз қўлимдан ҳам ўтган. — Ойбек, Танланган асарлар
Ғуломжон бу кекса дунёда жуда кам яшаган бўлса ҳам, бошидан жуда кўп уқубатлар кечирди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
2. Бирор ёʻсинда ҳаёт кечирмоқ, бирор тарзда тирикчилик ўтказмоқ; умргузаронлик қилмоқ.
Азобда яшамоқ. Ёлғиз яшамоқ. Ота-онасиз яшамоқ. Роҳатланиб яшамоқ. Тутқунликда яшамоқ. Қул бўлиб яшамоқ. Тиз чўкиб яшагунча, тик туриб ўлган яхши. — Мақол
Масалан, тоғлардаги оҳулар, ўрмондаги тўтилар, чамандаги булбуллар ҳам ёлғиз эмас, жуфт яшайдилар. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён
Содиқлар ўз овқатларини ҳам ўтказолмаган ҳолда фақирликда яшаб, йил сайин менга оз-моз ерларидан сотиб, тириклик қилар эдилар. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
3. Ҳаётини бирор жойда ўтказмоқ; бирор жойда истиқомат қилмоқ, турмоқ.
Шаҳарда яшамоқ. Қишлоқда яшамоқ. Мусофирчиликда яшамоқ. Чет элда яшамоқ.
Мана ҳозир уч кундан бери бу ерда, опасининг боғида яшайди. — Ойбек, Танланган асарлар
Шу қишлоқларда, қўрғончаларда одам яшаганлиги, хурсандчилик, тўй-томоша қилганлиги узоқ ўтмиш тўғрисидаги эртакдай туйилар эди. — А. Қаҳҳор, Олтин юлдуз
[Абдишукур] Бу ерда бир татар савдогарнинг хизматига ўтиб, Қозонга кетди. Қозонда уч йил яшади. — Ойбек, Танланган асарлар
4. Бирор кимса билан бир жойда бирга (яқини, қариндоши, эри ёки хотини сифатида) истиқомат қилмоқ.
Мен билан яшайдиган кампир бозорчи хотин эди. — Ойбек, Танланган асарлар
Биз икков ёшликдан бирга яшаб келамиз, орамизда махфий сирларимиз ёʻқ. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён
Мана, уч ойга яқиндир, Нуриниса ўзи кўрмаган, билмаган, ҳатто исмини тўй арафасида келинойисидан эшитган эри билан яшайди. — Ойбек, Танланган асарлар
5. кўчма Мавжуд бўлиб турмоқ, бор бўлмоқ, сақланмоқ.
Мангу яшар шуҳратимиз-шонимиз.
Бир неча юз йиллардан бери яшаб, фавқулодда зўрайиб кетган Хўжа Маъоз мозорининг чакалаги бу қоронғиликка бир манба каби эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
Ғазаб ичра ўртаб инсонни, Қирғоғига тўкилган қонни Юволмайди! Яшайди бу қон, Унутилмас бу кураш, қурбон. — Э. Раҳим