«худойи дин.» бўйича 10 та натижа: Ўзбекчадан
дин.
Opferung f, Opfergabe f
эҳсонли Хайрли, савобли ишларга доим тайёр, шундай ишларни кўп қилиб турадиган. дин. Кўп хайр-эҳсон, худойи қилиб турувчи; художўй. Саховатли, қўли очиқ.
таоло дин. Энг олий, энг юқори кўтарилган (худонинг сифатларидан бири). Худойи таоло. Ҳасанали севинчисини топширгандан сўнг, дуога қўл очди: — Олло таоло умри бил
узлат кт. дин. Кишилардан узоқ, якка ҳолдаги ҳаёт; холи жой; ёлғизлик. Бу имонсизлардан имонимни асрай десанг, етти қат ер тагидаги жаҳаннамда ёнмай десанг, узлат
худойи дин. Марҳумлар руҳига бағишлаб ёки бирор иллатдан эсон-омон қутулганлиги учун худо ёʻлига қилинадиган садақа, қурбонлик, зиёфат. Ҳазрат Баҳовуддин ёʻлларига
тоат-ибодат дин. Узлуксиз тоат ва ибодат; тоат ва ибодатлар. Кўкча маҳалласидаги кулбайи вайронасида тоат-ибодатга муккасидан кетган эмиш. Ҳ. Ғулом, Машъал Қолган ум
эҳсон Хайрли, савобли иш, кори хайр; эзгулик. Бахил эҳсондан қочар, хасис — меҳмондан (қочар). Мақол Ёғи ёʻқ, қаймоғи ёʻқ чойи қурсин, Хайри ёʻқ, эҳсони ёʻқ бо
