от 1. Бирор нарса, воқеанинг якуни, тамом бўлиши.
Бу якун, бу хотима Толиб акага мутлақо ёқмади. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат
2. Бадиий ёки илмий асарнинг охирги якунловчи қисми, хулоса қисми; эпилог.
Аваз ҳикоят хотимасида берилган бир байтга кўз югуртириб қизарди. — С. Сиёев, Ёруғлик
- Хотима бермоқ Барҳам бермоқ; тугатмоқ. Энди Марғилон қатнаб юришларга хотима берилгандек ва Марғилон ҳам ундан [Отабекдан] Тағин менда нима ишинг бор? деб сўрагандек бўлар эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
- Хотима ясамоқ Хулоса ясамоқ, якунламоқ, тугатмоқ [Домла] Ғуломжонга ўқрайиб, гапига хотима ясади. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча