Қидирув

сфт. 1. Бирор характерга, феъл-атворга эга бўлган.

Қизиқ характерли одам. Бўш характерли бола.

2. Кимса ёки нарсанинг ўзига хос хусусиятини ифодалайдиган, уни бошқалардан фарқлаб, ажратиб кўрсатадиган; муҳим, асосий.

Характерли мисоллар келтирмоқ.

Амир Темурнинг характерли хусусиятларидан бири — давлат, мамлакат, фуқарога ғамхўрлиги эди. — Фан ва турмуш

от 1. Одам, нарса ва ҳодисаларнинг ўзига хос кўриниши, хусусияти; бошқалардан ажралиб, фарқ қилиб турадиган томони.

Бахшилар томонидан яратилган қўшиқлар эса лиро-эпик характердадир — УТА

2. псхл. Одамнинг хатти-ҳаракати ва атроф-муҳитга муносабатида намоён бўладиган ўзига хос хусусияти, ички маънавий бар-қарорлиги.

Ҳар ким ўзига хос феъл-атвор, характерга эга. — Фан ва турмуш

3. Адабиёт ва санъатда: хусусий белгилари мукаммал тасвирланган ва ўзида феъл-атворнинг тарихан аниқ типини мужассамлантирган, шунингдек, муаллифнинг маънавий-эстетик консепсиясини ифодалаган и неон образи.

Исм, характерни белгиловчи омил сифатида, катта ғоявий вазифа бажаради. — ЎТА

Шу тарзда ҳамма деталлар тайёр бўлган, характерлар етилгандагина ёзишга ўтирар эдилар. — К. Қаҳҳорова, Чорак аср ҳамнафас

русчабеспечный характеринглизчаlight-hearted character

фл. Бирор кимса ёки нарсанинг муҳим томони ёки хусусиятларини очиб бермоқ, шарҳламоқ.

от 1. Муайян нарса ёки шахснинг характерли, фарқли сифатлари, белгиларининг таърифи ва тавсифи.

2. айн. Тавсифнома.

Ижобий характеристика.

3. мат. Ўнли логарифмнинг бутун қисми.

фл. Характерламоқ феълининг мажҳул нисбати.