Қидирув

от 1. Бирор нарса, ҳодиса ва шу кабиларни келтириб чиқарувчи асос; сабаб.

Кўктемирни қўшиб чала ўлик қиятни дўхтирга юборганинг важини энди билдим, аблаҳ! — А. Мухтор, Қорақалпоқ қиссаси

Менга айтгин йиғлаганинг важини, Не сабабдан бундай ўксиб йиғлайсан. — Баҳром ва Гуландом

2. Иш-ҳаракат, ҳодиса ва шу кабиларни оқлаш учун кўрсатиладиган, келтириладиган сабаб, асос; баҳона.

Дангасанинг важи кўп, оҳангсизнинг — авжи. — Мақол

Билиб, кўриб туриб ўзини оқлашга важ қидиряпти. — С. Нуров, Нарвон

Йилнинг охирида миллион-миллион ажратилган маблағ фойдаланмай қолиб кетади. Унгаям важ топиб берадилар. — С. Кароматов, Сўнгги бархан

3. Бирор нарсага тааллуқли жиҳат, томон.

— Қорин важи унча мақтарли эмас — деди Шум бола. — Ғ. Ғулом, Шум бола

Аммо мендан сўрасанг, Марғилондаги на қудамиз ва на келинимизни ҳеч бир важ билан камсита олмайман, балки бизга қуда бўлмоққа энг мувофиқ кишилар эди, балли, ўғлим, дейман. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

сфт. айн. Сабабсиз.

sebebinen, sebepli

от 1. Одамнинг кўзга ташланувчи гавда бичими, қиёфаси, савлати.

Бу улфати чор ичида катта саллали, оппоқ соқолли, лекин важоҳати йигит -дай бир кекса киши диққатни ўзига жалб этади. — Ойбек, Танланган асарлар

Шукур-жонни яна унинг бутун важоҳатидан ёғилиб турган куч-қувват юзининг қизиллиги ҳайрон қолдирди. — О. Ёқубов, Ота изидан

2. Руҳий ҳолат, кайфиятнинг кўзга ташланувчи ифодаси, кўриниши; авзо.

Мунира ялт этиб эрига қаради, важоҳатини кўриб, ўрнидан турди. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат

Отахўжа ака Эсон бобонинг эрталабки важоҳатидан ташвишли гап борлигини сезганди. — С. Юнусов, Кутилмаган хазина

Маҳкам қўлларини мушт қилиб, қўрқинчли важоҳат билан Зокирга отилди, аммо бир неча киши бирдан орага тушди. — П. Қодиров, Уч илдиз

от айн. Важ-корсон.

Хўп, важ-тақал қилиш на ҳожат, жаноб бой. Яширин фотиҳа қилинганлигини билмаган эканман, жанобларидан узр сўрайман. — К. Яшин, Ҳамза

Мен истеъфодаги одамман, сўзим ҳам ўтмайди, илтимосим ҳам, деб важ-тақал қилдим. — Газетадан

сфт. Гавда бичими, кийиниши, кўриниши билан ажралиб турадиган; савлатли, салобатли.

Бир қанча вақтдан буён важоҳатли, салла-каллали уламо, мударрис, аъламлар орасида қолдим. — Ойбек,

Биз болалар қўрқадиган важоҳатли бўлмасак керак. — Шуҳрат, Шинелли йиллар