фл. 1. Бирор нарсанинг ҳаракатини қилмоқ, унга киришмоқ (асосан, овқат, таом билан боғлиқ иш-ҳаракатлар ҳақида).
Санобархон эрта туриб, тандир сомсага уннаб кетди. — Ғайратий, Ёʻқлов
Хосиятхон, ҳеч нарсага уннаманг, мен узоқ ўтирмайман — Р. Файзий, Чўлга баҳор келди
Шарифа ошхонада қозонга уннаётган эди. — Ҳ. Олимжонов, Тақдир тақозоси
Ёши қайтган, хушфеъл аёл икки қизни очиқ чеҳра билан кутиб олди. Дарҳол дастурхон ёзиб, овқатга уннай кетди. — Мирмуҳсин, Ажрим
2. Ҳаракат қилмоқ, уринмоқ.
Минг уннасаларинг ҳам, азалий дўстларни бир-биридан ажрата олмайсизлар. — Ё. Раимов, М. Раҳмон, Ҳаёт-мамот
Булардан ташқари ҳам Хамса ёзмоққа уннаб кўрган шоирлар кам бўлмади — Ғ. Ғулом, Тарихий муносабатлар
3. Тегинмоқ.
Бай-бай-бай, бирам ширин уннадики оғзимга. — Ойбек, Улуғ ёʻл
Титкилаб юрган эди, унинг қўлига этик уннади. — Муштум