фл.
1.
Тугун солмоқ; тугун солиб уламоқ, боғламоқ.
Рўмолнинг учини тугмоқ. Ипнинг икки учини тугиб боғламоқ.
Сочин тугиб, саллани ўрай берди бошига. — Ойсулув
2.
(жўналиш келишиги билан) Ўраб боғламоқ, бўғчаламоқ; ўраб, тугун солиб жойламоқ.
Дастурхонга нон тугмоқ. Белга (белбоғга) пул тугмоқ.
Кейин сандиқни очиб, бисотидан бир кийимлик чит олди-да, баркашнинг устига қўйиб, дастурхонга тугди. — Т. Алимов, Совға
Нодир индамай ўрнидан турди. Ойиси рўмолчага нон, мева-чева тугди. — С. Юнусов, Кутилмаган хазина
3.
Четларини ёпиштириб ясамоқ, тайёрламоқ (чучвара, сомса ва шу кабиларни).
Манти тугмоқ. Сомса тугмоқ.
Дугоналар иш билан банд бўлишди: бири патир ясади, бири сомса тугди. — Ҳ. Ғулом, Тошкентликлар
Гўшти, хамири тайёр, мантини ўзингиз тугиб юборинг, иним, чаққонсиз, ҳар ишга қўлингиз келиша қолади. — Ойбек, Улуғ ёʻл
Келин шундай митти чучвара тугадики, унинг тўрттаси битта қошиққа сиғади. — Газетадан
4.
кўчма
Йиғмоқ, тўплаб ғамламоқ.
Топганини тугади.
Аёллар кўз ёши тўкиб, бу хонадонда ҳамма нарса бор, фақат тўй етишмади, боёқиш йиғди, тугди, эссиз, келин кўрмай кетди, деб афсусланишган эди. — С. Нуров, Нарвон
Топганимни шунга тугиб қўйиб, ўзим бола-чақа билан пўстакнинг жунини ейман. — А. Қаҳҳор, Тобутдан товуш
5.
бот.
Ҳосил нишонасини бермоқ, мева солмоқ.
Олча ғуж-ғуж тугибди.
Бу вақт кўклам келиб, ҳамма ёқни яшил либос билан безаган, гуллар ғунча тугиб, ариқчаларда сувлар ҳайқириб оққан, дов-дарахтлар томирига жон кирган пайт. — Ж. Абдуллахонов, Тўфон
Бу орада дарахтлар гуллаб, мева туга бошлади. — С. Нуров, Нарвон
