fl. 1. Oʻzini yoki biror narsani tutib turish uchun (tirgak, tayanch sifatida) qoʻymoq.
Shotilarni sekin tikladilar, uchini devor qirrasiga tirab qoʻydilar. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar
Sobir burchakka tirab qoʻyilgan dutorni olib, ikki oʻrtoq oʻrtasidagi bahsni toʻxtatishga urindi. — R. Fayziy, Choʻlga bahor keldi
Qora Ahmad bir qoʻlini yerga tirab, ohista koʻtarildi — Oybek, Tanlangan asarlar
2. Biror tomonga tutashtirmoq, qadamoq.
Pichoq tiramoq.
Hovlining kunbotar tomonida xarobalikdan ozgina berida boʻlgan boyagi yoʻlakka tirab solingan ikki darichali bir uy — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Ular [Nizomjon bilan Dildor] boshlarini boshlariga tirab, surat oldirib ham kelishdi. — S. Ahmad, Ufq
- Oyoq tiramoq Biror ish, maslahat, muomalaga koʻnmaslik, oʻz aytganidan qaytmaslik. Shuni yangisiga almashtirib berilmasa, mashinami qabul qilmasligini aytib, oyogʻini tirab turibdi. — H. Nazir, Koʻkterak shabadasiSiz ham endi oyogʻingizni tirab turib olmang, biron muomalaga keling. — P. Tursun, Oʻqituvchi
- Yuziga oyoq tiramoq Hurmatiga zid ish qilmoq. Qizim, Ruhillo yuziga oyoq tiragani uchun, shunday tashvishlarga uchrayapti — Mirmuhsin, Chodrali ayolOʻz pirini beobroʻ qilgan, yuziga oyoq tirab ketgan bandaning holiga voy! — Mushtum