ot 1. ayn. Tinchsizlik.
2. Doimiylik, uzluksizlik.
«tinimsizlik» boʻyicha 79 ta natija: Oʻzbekchadan
ot 1. ayn. Tinchsizlik.
2. Doimiylik, uzluksizlik.
TIN 'nafas' (oz ishlatiladi). Boʻgʻiziga tiqilib t i n i Nuri sari qildi ishora, Zaynab uchun bu boʻldi chora (Hamid Olimjon). Qadimgi turkiy tilda ham shunday maʼnoni anglatgan bu ot asli tïn tarzida talaffuz qilingan (ПДП, 436; Devon, I, 326; DS, 567); oʻzbek tilida ï unlisining qattiqlik belgisi yoʻqolgan: tïn > tin
Nafas olish, nafas
Yigʻishtirib bor bisotini, Boʻgʻiziga tiqilib tini, Nuri sari qildi ishora, Zaynab uchun bu boʻldi chora — H. Olimjon
ot Ishdan, harakatdan xoli vaqt yoki holat; dam, orom.
Baʼzi vaqtda, sugʻorish paytlarida, kechalari ham tinim boʻlmas, suvni uzoqdan haydab kelishga toʻgʻri kelar edi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Haydalmay, ekilmay yotgan; zarang.
Ting yer.
sft. 1. Gʻala-gʻovur, shovqin-suron, toʻs-toʻpolon va shu kabilardan xoli.
Atrof tinch. Oʻtkinchilar oz. Anhor yoqasida, tollar orasida ikkita oq echki oʻtlab yuradi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Ajoyib kecha boʻptimi? Tinch, oydin, shabada! — P. Tursun, Oʻqituvchi
[Ahmad] Shovqin-suronli, serqatnov koʻchalarni yoq-tirmas, sal aylanish boʻlsa ham, tinch, sal-kin xiyobonlarni tanlardi. — F. Musajonov, Himmat
Qiziq, kechagina dengiz edi tinch, Qaʼriga olmoqda bugun zilzila. — G. Joʻrayeva, Iqbol
2. Kishi hayoti, faoliyatida unga salbiy taʼsir koʻrsatmaydigan, bezovta qilmaydigan, gʻam-tashvishdan xoli.
Meʼmor [usta Nusratga] qolgan umrini bir chekkada tinch-gina, gʻaribona oʻtkazmoqchi ekanini aytdi. — Mirmuhsin, Meʼmor
Qishloq koʻchasi tinch, qizi boʻlsa kichkina emas rayonda boʻladigan kengashlarda qatnashib, allamahalda uyiga keladigan kunlari boʻlgan-ku. — R. Fayziy, Choʻlga bahor keldi
Oʻrtogʻingizga ayting, shu hujrasini bizdan ayamasin. Shu yerda tinchgina yashaylik! — Oybek, Tanlangan asarlar
Oʻt-tiz yildan beri shu yerdamiz, hali biron kori hol boʻlgani yoʻq. Bu yer tinch joy. — Mirmuhsin, Meʼmor
3. Urish-janjalsiz, turish-turmushi osoyishta.
Qoʻshning tinch — sen tinch. — Maqol
Oʻzlariga toʻk, bekam-u koʻst, tinch yashashadi, ikki kuyov koʻrgan, nevaralari bor. — R. Fayziy, Taʼzim
Niso buvining qizlari tufayli necha martaba qoʻydi-chiqdi boʻlib oldi. — A. Qahhor, Boshsiz odam
4. Betashvish, osoyishta holat; tinchlik.
Shu [Saodatxon] kelgandan beri tinchimiz yoʻqoldi. — S. Zunnunova, Yangi direktor
Oʻzim mayli, uy-ichimning tinchi ketdi — T. Yoʻldosh, Attang
Chunki bu qoʻlga tushmasa, yana odamlarning tinchini buzib, jinoyatini davom ettiraveradi. — M. Yunusov, Qutilmagan xazina
1. Loyqa va shu kabilardan xoli, ti-nigan holatli
Choʻqqilardan oqib tushgan bu soylar shishadek tiniq — Mirmuhsin, Ham-zaobod
Ariqchalarda kech kuzning tiniq suvi limillab oqadi — N. Aminov, Suvarak
2. Gard-gʻubor, xiralik va shu kabilardan xoli, ravshan koʻrinishli
Osmon har vaqtdagidek bulutlardan xoli, begʻubor, tiniq, koʻm-koʻk — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Radiodan dutor sadosi taralar, sehrgar kuy Temir-jonning qalbiga kirib borar, tiniq yuzida yoqimli, muloyim joziba.. uygʻotardi — J. Abdullaxonov, Oriyat
Koʻzlarining qorasi nihoyatda tiniq va oʻtli — P. Qodirov, Uch ildiz
3. Xiratik, qoʻpollikdan xoli; jarangdor (tovush, ovoz haqida)
Adolat dutorini qoʻlga oldi. Bir nafasdan keyin uning qoʻngʻiroqdek tiniq ovozi yangradi. S — Zunnunova, Gulxan
Togʻbagʻrida oʻynoqlabyugurgan jilgʻalarni eslatuvchi tiniq, jozibador sado xonani toʻldirdi — J. Abdullaxonov, Oriyat
4. koʻchma Aniq ifodali; ravshan. . . Uning xotirasi hayratda qolarli darajada boy va tinsh edi. Gazetadan
Soʻz-fikri tiniq ziyoli boʻlganingiz uchun ham biz chekayotgan ayriliq sitamini sezyapsiz — Mirmuhsin, Meʼmor
Jahonda aqli tiniq shinavanda yigitning bitasi sen-u, bittasi men — J. Abdullaxonov, Toji bilan Hoji