Qidiruv

sft. 1. Kayfi buzuq, jahdi (asabi) qoʻzigan holatli.

Yuzlari loʻppigina, ser-gʻayrat, tajang xotinga qarab turib, Nusratbek onasini esladi. — S. Nurov, Narvon

har safar qaytishda xunob boʻlar, soʻkinar va Ahmadjonni ham tajang gumon qilib, unga tasalli berar edi. — A. Qahhor, Oltin yulduz

2. Bekorga jahli chiqaveradigan, jigʻibiyron boʻlaveradigan; jahli, achchigʻi tez.

Tajang odam,

Aka-uka usta qoʻlida uch yil ishlashdi — tezroq va tajang Abutolib uch yil deganda usta Najmiddin Buxoriyning roziligini olmay, oʻz hovlisida xumdon qurib, koshin-u idish yasay boshladi. — Mirmuhsin, Meʼmor

Zohir shayx ogʻasi kabi arzimagan narsaga lovullab ketadigan tajang, jahldor emas — S. Siyoyev, Avaz

3. Shunday belgi-xususiyatga ega boʻlgan shaxs ismiga qoʻshib aytiladigan (ishlatiladigan) soʻz, laqab.

Nurilla Narvoniy bir ichak uzdi qilish uchun eshigiga Hasratxon deb yozilgan nimqorongʻi xonaga Eshpoʻlat tajangni olib kiribdi. — Mushtum

ot 1. Tajang holat.

— Tatar qaytdimi? — deb soʻraydi mulla Obid. — Qayt-di, tajangligi oshib, yana dalaga ketdi! — deb kuladi Mardonboy. — A. Qodiriy, Obid ketmon

U tajanglik bilan qoʻllarini yana oʻynatdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Ovozida tajanglik, asabiylik bor edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

2. Tajang shaxsga xos xususiyat, xislat.

Oʻqituvchi tajanglik, qoʻpollik, shoshqaloqlik, besabrlik kabi nomatlub sifatlardan butunlay musaffo boʻlishi shart. — R. Usmonov, Odobnoma

Quyuq qoshlari ostida ikki koʻzi yonib turadi, jindak tajangligi ham bor — bir soʻz yetarli, ikki soʻz ortiqcha. — Mirmuhsin, Umid

fl. kom qoʻll. Tajang boʻlmoq.

Solihboyning qaynab turgan gʻazabi tajanglanib baqirishida emas, balki gaplarining qatʼiyligida ifodalanadi. — F. Joʻrayev, Obid Jalilov

fl. Tobora tajang boʻlmoq, tajangligi oshmoq.

Chol battar tajanglashib, endi ogʻzini soʻzga juftlagan edi, vaqtichogʻ Unsin koʻchadan qushday uchib kirdi. — Oybek, Ulugʻ yoʻl

sft. ayn. Serjahl.