«субуциз» бўйича 9 та натижа: Ўзбекчадан
сфт. Субутини ёʻқотган, ишониб бўлмайдиган; тайини, бурди ёʻқ, бетайин, бурдсиз.
Ваъдага вафо — марднинг иши, Ваъдасиз — субуциз киши. — Мақол
Олимжон — содда ва оқкўнгил йигит, сўзлари вазмин ҳам маъноли. Уанварга ўхшаган субуциз эмас. — Т. Расулов, Марҳамат
от Сўзнинг, ваъданинг ёки тутган ишининг ишончга сазоворлиги, тайинлилиги; эътибор, бурд.
Субути ёʻқ одам.
Субутинг ёʻқ сенинг. Булар ишни расво қилганда, яна бошқа ёққа ўтиб оласан! — А. Мухтор, Тугилиш
turaqsızlıq, isenimsizlik
сфт. Субутини, эътиборини ёʻқотмаган, ишонса бўладиган; бурди бор, тайинли.
Пахта даласи — мардлар майдони, гапининг устидан чиқадиган, лафзи ҳалол, субутли одамлар майдони. — С. Абдуқаҳҳор, Қувондиқ
от Ўз сўзида, ваъдасида қатъийлик, барқарорлик.
У [Раҳима] оз вақт ичида покизалиги, субутлилиги билан халқни ўзига жалб этди. — Н. Сафаров, Раиса
ваъдасиз Ваъдасида, лафзида турмайдиган; субути ёʻқ, субуциз. Ваъдасиз одам. Ваъдага вафо —марднинг иши, ваъдасиз — субуциз киши. Мақол
айнимачи Бир маромда турмайдиган, ўзгарувчи, беқарор. Айнимачи ҳаво. Бир фикрда қатъий турмайдиган, бетайин, субуциз. ишчилар ҳаракатининг тепасига ҳар турли айним
бебурд Бир гапда турмайдиган, ваъдасининг устидан чиқмайдиган; тайинсиз, субуциз. Бебурд одам. Бебурд бўлмоқ. Нодондан ақл кутма, бебурддан — номус. Мақол Олманинг оқи
вафо Ёрга, дўстга, яқин кишиларга садоқат; ўз аҳд-паймонини муқаддас тутиш; сўзда, ваъдада қатъий туриш. Яхшидан вафо— ёмондан жафо. Мақол Ваъдага вафо — мардн
