Qidiruv

sft. 1. Ongsiz holda, gʻayrishuuriy.

Yigit tafakkurdan tamom ajralib, otga shuursiz moʻltirab turar, toʻriq esa yer tepinar edi. — A. Hasanov, Chiroqlar

Navoiy indamasdan orqaga qaytdi. Boshqa xonaga kirib, qogʻoz va qalam oldi-da, shuursiz ravishda farmon yoza boshladi. — Oybek, Navoiy

2. huq. Aqldan ozgan, ruhiy kasal (qilgan qilmishi uchun javobgarlikka tortilmaydigan).

ot kt. Ong, tushuncha.

Shoirlarda zehn va shuur oʻt-kir, xayol dengizi esa teran boʻladi. — A. Hakimov, Ilon izidan

Mayli, oʻtmish oʻn yil menga Shuur berdi, ong berdi. — Gʻ, Gʻulom

Mening shuurim esa ziddiyatlar osmonida kezar. — S. Azimov, Kamalak

ot huq. Aybdorni jinoiy masʼuliyatdan xalos qiladigan ruhiy holat.

Shuursizlik holatida boʻlmoq.

sanaģa tiyisli, sana menen baylanıslı

sft. 1. kt. Maʼlum tushunchani oʻzida mujassamlashtirgan; ongli.

Haqiqatan ham Zebo shuurli, joʻshqin yurakli boʻlib yetishdi. — R. Xalilova, Ushalgan orzu

Eng irodali, maqsadi aniq kishilar nurli, shuurli jahon barpo etdilar. — Zulfiya, Choʻqqilar

2. huq. Aqli raso, esli (oʻz qilmishlari uchun qonun oldida javob bera oladigan).