Поиск

ot Shod-xurram holat; xursandlik, sevinch, quvonch.

Shodlik bayrami. Shodlikdan oʻzini yoʻqotmoq.

Shodlik yoʻlga boshladi meni, Baxtiyorlik boʻldi odatim, Shoir boʻlib shodlik va baxtni Kuylamoqlik zoʻr saodatim. — H. Olimjon

Toʻy. Bu soʻz asosida xalqning shodligi, xursandligi yotadi, u kambagʻalning uyini shodlikka, quvonchga toʻldiradi. — T. Obidov, Yusufjon qiziq

sft. Biror narsadan mamnun, quvonchga toʻla; xursand.

Koʻngli shod. Shod boʻlmoq.

Sochlarin boʻynimga bogʻlab, Shod erurman bu kecha, Qoʻy, chamanlardan, sabo, Gul atrini tarqatmagil. — E. Vohidov

Choʻntagining qayeridadir asrab yurgan oʻttiz soʻmlikni onasiga berarkan, Boltaboy oʻzida yoʻq shod edi. — J. Sharipov, Saodat

ot 1. Ipga tizilgan bir xil, bir turdagi narsalar majmui.

Bir shoda marvarid. Bir shoda qalampir.

Oʻziyam uncha-muncha marjonlardan emas, oʻn ikki shoda-ya! — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

— Hammasi asl, qizim, menda past narsa boʻlmaydi, — dedi xoʻjayin, keyin qizga qarab, koʻzini qisib kuldi, —

ol, bir shodani taqib koʻr. Juda yarashadi. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. koʻchma Gʻuj, toʻp (bir turdagi narsalarning gʻuj-gʻuj, toʻp-toʻp holati haqida).

Chinnixon qoʻlini tepaga choʻzib, jiyda gulidan bir shoda uzib oldi va uni hidlab koʻrdi. — P. Qodirov, Erk

Asadda uning [ekinning] koʻksida koʻsaklar shodasi boʻlsin. — Gazetadan

3. maxs. Toʻqimachilik dastgohining oʻrish iplarini koʻtarib-tushirib turadigan qismi.

ot 1. Ogʻzidan bodi kirib, shodi chiqmoq Behayo soʻzlar bilan soʻkmoq, soʻkinmoq.

Kuyovi Gʻiyosiddin tilmoch, tokchalari mehrobnusxa mehmonxonada burma bolishni bagʻriga bosib, aroq, ichar, ogʻzidan bodi kirib, shodi chiqib, oqsoqolni soʻkar edi. S. — Ahmad, Hukm

Nazoratsiz qolgan ogʻizdan ham bodi kirib, shodi chiqishi mumkin. — M. Ismoiliy, Otang bolasi boʻlma, odam bolasi boʻl

2. Shodi (erkaklar ismi).

sft. kt. Shod, quvnoq.

Shodon kulgi.

Yosh qizchasin bosib bagʻriga, Shodon qoʻshiq oʻqiydi juvon. — Z. Diyor

Ustozlarim Lermontov, Bayron Koʻz oʻngimda turishar qator. Ular bilan soʻzlashib shodon, Tunlar oʻtib, tonglarim otar. — X. Saloh

sft. 1. kt. ayn. Shod.

Gʻurbatda gʻarib shodmon boʻlmas emish. — Alisher Navoiy

Ming shukurkim, kelding bugun sihat-salomat, shodmon, Aylay Nihoniy jon fido, qurbona boʻldim sogʻinib. — Hamza

E qoʻzim, jigarban-dim, shodmon etib kelding, Koʻkka yetkurib boshim, osmon etib kelding. — Habibiy

2. Shodmon (erkaklar ismi).