«шляпа» бўйича 7 та натижа: Ўзбекчадан
от Атрофи соябонли бош кийим.
Похол шляпа. Аёллар шляпаси.
Рўпарасида шляпанинг кенг соябони тагидан Хуморхоннинг кўзлари ёниб турарди. — А. Мухтор, Туғилиш
салангла У ёқдан бу ёққа ҳаракатланмоқ, бориб келмоқ; лапангламоқ. Бошида шляпа, бўйнидаги галстук саланглаб ётибди. Ёшлик Узун кўчада сумкаси-ю тўрхалтасини
похол Буғдой, шоли каби бошоқли ўсимликларнинг дони янчиб олингандан кейин қолган қуруқ пояси. Бир боғ похол. Қорамоллар рациони асосан дағал хашак, похол ва о
соябон айн. Зонтик. Шойи соябон. Соябон тутмоқ. Бўронбек чарм шапкали бошини соябон тагига яширди. Ҳ. Ғулом, Машъал Нариги хонада дарс тайёрлаб ўтирган нев
тўқима сфт. Тўқиб ясалган, тўқилган. Шавкат Зокир билан индамай кўришди-да, тўқима стулни четроққа суриб ўтирди. П. Қодиров, Уч илдиз Тўқима шляпа кийган Ра
тож Шоҳларнинг ҳукмронлик рамзи бўлган, қимматбаҳо тошлар қадалган зийнатли бош кийими. Шоҳларнинг бошида тилладан тожи, Неча шаҳарлардан олади божи. Фолклор [Мир
кел Юриш, учиш ҳаракати ёки транспорт воситалари билан сўзловчига қарама-қарши томон (жой)дан сўзловчи турган томонга, жойга ёʻл олмоқ, ёʻналмоқ; шу томондаг
