Qidiruv

sft. Hol-joniga qoʻymay surkanaveradigan, xiralik qilaveradigan.

Ming oʻrgilib, oldin sizga qaddin bukar, Oh-voh qilib, mugʻambirlik yoshin toʻkar, Ertasiga unutadi sevgisini — Bilib qoʻying shilqim oshiq belgisini. A. — Poʻlat

U oʻzini rostlab olguncha boʻlmay, boyagi shilqim yana paydo boʻldi va uning yelkasiga urib dedi: — Qoyilman, toʻram. — I. Rahim, Tinimsiz shahar

Oʻtaketgan shilqim, mahmadona Xol dallol, dehqonning qoʻlini siltayverib, jon-holiga qoʻymadi. — Mushtum

ot Surbetlik, xiralik qilib surkanish.

Shilqimlik qilmoq.

Yigit koʻp shilqimlik qila berganidan keyin, xotin qochib, narigi uyga kirib ketdi. A. — Qahhor, Qaygʻular

Sizdaqa salobatli odamga bunaqa shilqimlik yarashmas ekan buni kutmagandim. — J. Abdullaxonov, Xonadon

sılqımlarday, mazanı alabere-tuǵın adamlarday