sft. 1. Suvli, shirali, shirin (meva haqida).
Sharbatdor uzum.
Bu qishloqda pishgan luchchak shaftoli shunchalik katta, shunchalik sharbatdor boʻlar ekanki — Gʻ. Gʻulom, Tirilgan murda
2. esk. tar. Xon saroyidagi katta yigʻinlarda kishilarga may, sharob quyib beruv-chi shaxs.
— Xon tayyor ekan — dedi kulumsirab Qambar sharbatdor. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Sharbatdor chodirdan ichimlik idishlarini olib chiqib ketdi. — Gʻ. Rasul, Adolat