ot 1. Birovdan qolgan taom, qoldiq ovqat.
Oʻzi toʻymaganning sarqiti qorin ogʻritadi. — Maqol
Farzandim bor edi, deb bir marta yoʻqlamadi. Bitta-yu bitta bolasi odamlarning sarqiti bilan yashayotganligiga nomus qilmadi. — S. Ahmad, Oydin kechalar
Zokir qoʻlidagi qadahni taq etkazib stolga qoʻydi. Qadah tarelkaga urilib, chil-chil sindi, shisha siniqlari ovqat sarqitlariga aralashib ketdi, dasturxon hoʻl boʻldi. — P. Qodirov, Uch ildiz
2. koʻchma Oʻtmishdan meros boʻlib kela-yotgan, baʼzan zamona ruhiga toʻgʻri kelmaydigan odat, rasm-rusum, tartib va shu kabilar
Eskilik sarqitlari.
Shahar fuqarosi hayotidagi eskilik sarqitlarini tugatish, dilsiyohlik, asabbuzarlikni olib tashlash — bu oson ish emas. — X. Toʻxtaboyev, Shirin qovunlar mamlakati
Hayotning qanchalar izdan chiqib ketishiga sabab boʻladigan sarqit odat — giyohvandlikka laʼnatlar oʻqiylik! — Gazetadan