Qidiruv

fl. 1. Uchi oʻtkir narsani kuch bilan bosib yoki zarb bilan urib kirgizmoq; suqmoq, tiqmoq, botirmoq.

Xolmat ikkinchi raqibining koʻkragiga qilich sanchdi, biroq oʻzi ham boshidan yaralandi. — N. Safarov, Olovli yillar

Toʻtiqiz doʻppi xomini tizzasiga qoʻyib, sekin igna sanchdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Mingboshi xuddi orqasiga birov bigiz sanchib olgandek sakrab tushdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

2. Qadamoq, taqamoq.

Anvar yugurib kelib, yorlikni olib oʻpdi va uni sallasiga sanchib, orqasi bilan yurib, ilgarigi oʻrniga borib toʻxtadi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

3. Biror narsa sanchilgandek, oʻqtin-oʻqtin ogʻrimoq.

Bu voqeani eshitib, Meʼmorning yuragi sanchib ketdi. — Mirmuhsin, Meʼmor

Sherzod koʻkragining qattiq sanchganidan uygʻonib ketdi. Oʻ. — Hoshimov, Nur borki, soya bor

4. koʻchma Achchiq gap bilan uzib olmoq, chaqmoq.

Qozi ham, Asad qori ham jadid maktabiga qarshi edilar. Shuning uchun Asad kori gap bilan nishini yana Gʻulomjonga sanchdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

1. shanshıw, suģıw, batırıw

2. qadaw

fl. Sanchmoq feʼlining birgalik nisbati.

ot 1. Uchli narsa qattiq sanchila-yotgandek tuyuladigan oʻqtin-oʻqtin ogʻriq.

Banogoh Omongulning biqiniga sanchiq turdi. — Yoshlik

[Dilbarxon] Husanjon bilan Hasanjonga homilador boʻldi-yu, qayoqdandir miya sanchigʻi paydo boʻldi. — X. Toʻxtaboyev, Sadoqat

2. koʻchma Achchiq, kinoyali gap; achchiq-tirsiq.

Soʻzning yomoni — sanchiq, dardning yomoni — quyonchiq. — Maqol

Bola bolalik qilib, savoldagi sanchiqni tushunmadi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

ot 1. Dengiz hayvonlarini ov qilishda qoʻllanadigan maxsus asbob; nayza.

Pirnafas aka qayiq, toʻr, choʻlpi va sanchqi sotib oldi. — J. Sharipov, Xorazm

2. ayn. Vilka.

Temirjon bir koʻlida kitob, ikkinchisi bilan sanchqida chuchvara ilib yeya boshladi. — J. Abdullaxonov, Oriyat

fl. Sanchmoq feʼlining majhul nisbati.