Қидирув

от 1. Беғубор тозалик, мусаффолик, софлик.

Инсон туғилмоқда — янги бир одам Кўз очди тонготар сафоси билан. — Ж. Жабборов

Ўзбек тупроғидан келибман бу бор, Сенгадир ошифта қалбим сафоси. — А. Орипов, Йиллар армони

2. Хурсандчилик кайфияти, нашъу намо; ҳузур, гашт.

Кайф-у сафо қилмоқ.

[Гули:] Ғазалким, сўзлагай меҳр-у вафодин. Ғазалким, сўзлагай ишқдин, сафодин. — Уйғун ва И. Султон, Алишер Навоий

Бутун умрин кечириб кайф билан, сафо билан, Иши бўлмаган экан ўткинчи дунё билан. — Э. Воҳидов, Муҳаббатнома

3. Сафо (эркаклар исми).

сфт. Хурсандлик кайфиятини бағишловчи, сафо бахш этувчи; сафобахш, гаштли.

Сафоли тун.

Ғуломжоннинг сафоли овози ҳар танга ширин жон бўлиб, ҳар онгга ойдин он бўлиб кириб борди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Куй., қанчалар сафоли куй бу! Садоланган қайси гулшанда! — М. Али, Гумбаздаги нур

от поет. Хурсандчилик, хуш кайфият, ҳузур бағишлайдиган жой, оромгоҳ.

от 1. Жуда ёмон, ночор аҳвол, абгорлик.

Сафолатга тушмоқ.

Кўчанинг икки томонида бўғот томли, қинғир-қийшиқ хароб уйлар, ярим қулаган деворлар оқшом қоронғисида дардли манзара ясайди, сафолатдан, ёʻқчиликдан қўрқинч сукутга чўкади, қоронғида аста-аста эриб ёʻқолади. — Ойбек, Танланган асарлар

2. Ярамас хатти-ҳаракат ёки хулқ-атвор; разиллик, разолат.

Ҳаёт оёқларига одат, шариат кийгизган разолат ва сафолат кишанларини парчалаб ташлаёлмаганидан, ҳалигача ёр кўксига бош қўйиб, Севаман! деб айтолгани ёʻқ. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

от эск. кт. Муайян давлатнинг чет элдаги ваколатхонаси, дипломатик вакиллик.

мус. safayil, rattles (special percussion instruments for classical Uzbek music)