ot 1. Dushman, agʻyor, yov.
Siyosiy raqiblar.
Otabek qoʻllarini boʻshatuvchi qoʻrboshining bunchalik titrab-qaltirashidan oʻz raqiblaridan bittasi shu kishi boʻlganini oʻyladi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Vaqt oʻtishi bilan raqib tomonlar kelishib olishi mumkin boʻlgan pozitsiyalar boy berilmoqda. — Gazetadan
2. Biror narsa, kimsa uchun talashuvchilar, kurashuvchilar, raqobat qiluvchilar (bir-biriga nisbatan).
Soʻrsangiz holim, azizlar, siynasi afgorman, Qorabotirdir raqibim, Zuhra qizga yorman. S. — Abdulla, Tohir va Zuhra
Mirvali shu paytgacha raqib deb taxmin qilib yurgan hamqishloqlarining taʼzirini berishni diliga tugib qoʻydi. — S. Ahmad, Jimjitlik
Qahhor shartta toʻxtab, butun gavdasi bilan raqibiga yuzlandi. — Aytar gapingni ayta qol shu yerda, yuramiz-mi endi uzun-qisqa boʻlib?! — dedi Toshtemir. — Yoshlik
3. Sport oʻyinlari, tortishuv, munozara va shu kabilarda qarama-qarshi tomonlar (bir-biriga nisbatan).
Rustam, toʻrning narigi tomonidan turib, toʻpga sakrayotgan raqibini koʻrdi-yu, qisilgan prujinadek osmonga sapchidi, shunday zarb bilan urdiki, toʻp raqibining boshiga tegib, chekkaga uchib ketdi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol
Raqib deganning kiroyi aytishga soʻzi, mushtla-shishga mushti boʻlsa. — H. Gʻulom, Mashʼal