сфт. 1. Доим, табиатан хуш кайфиятли; хушчақчақ.
бу оиладагиларнинг ҳаммаси ҳам самимий, қувноқ ва оқкўнгил эканлигига ишонган сайин, бу ўнғайсизлик ўртадан кўтарилиб борарди. — С. Зуннунова, Олов
Маҳди табиатан қувноқ, куйди-пишди эди. — С. Сиёев, Ёруғлик
2. Шод, хурсанд кайфиятли; қувончга тўла.
Ҳаммалари қувноқ, эгинлари башанг. — С. Зуннунова, Кўк чироқлар
У бугун жуда қувноқ. — Т. Ашуров, Оқ от
Бари ўтиб кетди бир туш мисоли, Эслайман гоҳ маҳзун, гоҳида қувноқ. — А. Орипов, Йиллар армони
3. Шод-хуррамлик акс эттирувчи, ифодаловчи.
Мен саҳналаштирган қувноқ комедия ҳам шу ҳақда — Газетадан
Тошкент уз-бекнинг санъати, товуши, Қувноқ музикаси, куйи, обрўси. — Ғ. Ғулом
Ўша қувноқ кулги, ҳазил энди қандайдир жиддият, ўй ва ғазаб билан аралашиб кетган эди. — С. Зуннунова, Олов