фл. 1. Қутуриш касалига ёʻлиқмоқ.
Қутурган бўри. Ит қутурса, эгасини қопади. — Мақол
— Э, мусулмон, нега қопмайди, дейсиз, бу ит қутурган-ку, ахир, — деди Тўқсонов ва дарров ёнидан қора тўппончасини чиқарди. — П. Турсун, Ўқитувчи
2. кўчма Жон-жаҳди билан, ўзини тутолмаган даражада, ёвузларча ҳаракат қилмоқ.
Белград атрофида бўлаётган жангда немислар қутуриб қаршилик кўрсатар эди. — Н. Сафаров, Дон
Дадам қутуриб, қўлларига илинган нарсани улоқтирардилар. — Э. Раимов, Ажаб қишлоқ
3. кўчма Босар-тусарни билмай қолмоқ, ҳаддан ошмоқ.
Ихлосманд кўпайса, эшон қутурар. — Мақол
[Чайқовчи] Қутурмай ҳам нима қилсин. Чайқовчиликда айбланганларнинг устидан судлар шу қадар юмшоқ ҳукм чиқарадики, билмайсан киши: жазо бердими, насиҳат қилдими. — А. Қаҳҳор
4. кўчма Зўр куч, шиддат билан юз бермоқ, содир бўлмоқ; авжига минмоқ.
Бўрон қутурмоқда.
Сув қутуриб келяпти, паромни чирпирак қилиб олиб кетади. — С. Аҳмад, Иқбол чироқлари
Айрим жойларда ёнғин қутуриб, ўз ўлжасини катта иштаҳа билан ютмоқда. — Ойбек, Қуёш қораймас
Қутурган шамол томни учириб кетгундек увуллайди. — Ёшлик