ot 1. Biror obyektni qoʻriq-lovchi qurolli shaxs, shaxslar guruhi; posbon, soqchi.
Oʻrda qorovuli.
Podshoning Buxoroga kelishi munosabati bilan koʻchalar tozalangan, qorovul-u yasovullar yoʻllarga tinmay suv sepishardi. — Mirmuhsin, Meʼmor
Ark qorovullari kiyimlarini yechib, koʻrpalariga choʻzildilar. — S. Ayniy, Doxunda
2. Biror obyektga ziyon-zahmat yetkazmaslik, unda tartib-intizom va shu kabilarni saqlash uchun, qoʻriqlash uchun qoʻyiladigan shaxs; qoʻriqchi.
Oʻrmon qorovuli. Bogʻ qorovuli. Koʻcha qorovuli.
ToshMI darvozasi oldida qorovul ularni toʻxtatdi. — Oʻ. Umarbekov, Yoz yomgʻiri
Mozorni qirtishlab tozaladi. Goʻriston qorovuliga pul berib, qurʼon tilovat qildirdi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol
3. Kuzatib, ogoh boʻlib turuvchi.
Umrzoq koʻprikning narigi chetida qorovul boʻlib turish uchun ketdi — P. Qodirov, Yulduzli tunlar
Lekin ellikboshi Yoʻlchining iziga qorovul tushirganligidan xabardor boʻlgan Qoratoy Yoʻlchining tadbirlarini maʼqul koʻrmadi. — Oybek, Tanlangan asarlar
4. harb. Biror obyektni saqlash, muhofaza qilish vazifasi yuklatilgan harbiy boʻlinma.
Garnizon qorovuli.
Qoq yarim kechada qorovullar trevoga koʻtarishdi. — Oybek, Quyosh qoraymas
5. Nishonga olish uchun miltiq, pistolet kabi qurollarning stvoli uchiga oʻrnatilgan boʻrtiqcha; mushak.
Ahmadjon shoshmasdan miltigʻini oʻngladi. Uzoqdan dumsiz kaltakesakka oʻxshab koʻringan fashistni qorovulga qoʻndirib, tepkini bosdi. — A. Qahhor, Oltin yulduz