sft. 1. Biror ishga qobil, yaroqli boʻlgan, biror ish qoʻlidan keladigan; layoqatli.
Ishga qobiliyatli qariyalar.
Bosh muharrir, Rahim akaning qobiliyatli xodim ekanligini nazarda tutib, baʼzi erkaliklarini koʻtarardi. — F. Musajonov, Himmat
2. Isteʼdodli, talantli.
Qobiliyatli shogird.
Qobiliyatli bolaning ovozasi kun sayin kengroq yoyila boshlaydi. — T. Obidov, Yusufjon qiziq