сфт. 1. Қизиб турган, қизиган; ҳароратли, иссиқ; қайноқ.
Саратоннинг қизғин қуёши.
Қизғин қум остидан янгигина келтирилган тўрт дона кўмач иштаҳаларни ўзига тортар эди. — С. Айний, Қуллар
Собир юзини унинг ўтдай қизғин юзига сал тегизиб, шивирлади. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар
2. Жўш ўрган, жўшга келган; авжига чиққан; жонли, жўшқин.
Қизғин иш. Қизғин кураш. Қизғин суҳбат. Қизғин мунозара. Ғўза парваришининг қизғин палласи. Ўрим-йиғим қизғин давом этмоқда.
Ҳозир пахта учун кураш янада қизғин тус олди. — Назармат, Жўрлар баланд сайрайди
3. Чинакамига ва кучли тарзда, чин дилдан.
Қизғин салом. Қизғин табриклар.
Биз кексаларнинг орзу-истакларини қизғин қувватлаймиз. — Н. Сафаров, Оловли излар
Эр-хотин бир-бирларини ҳеч қачон ўша кундагидай қизғин суймаган бўлсалар керак. — Э. Аъзамов, Жавоб