Qidiruv

sft. 1. Qirrasi boʻlgan; qirrasi bor.

Sakkiz qirrali ustun.

Toʻrt qirrali koʻmir qalam, Qorday qogʻoz koʻlimda. — T. Toʻla.

Oppon qirrali stakan labiga tuxum urib chaqdi-da, yaxshilab archib, lunjiga soldi. — S. Ahmad, Saylanma

2. Uchi boʻlgan, uchli.

Besh qirrali yulduzcha.

ot 1. Narsalarning ensiz yoki oʻtkir qirgʻogʻi; chet, zih, qir.

Kitobning qirrasi. Taxtaning qirrasi. Kaftning qirrasi.

Bolalar hali togʻning ajoyibotlarini koʻrib toʻymagan, charchoq unutilgan. Baʼzilarining qirra toshlar tilgan oyoqlaridagi ogʻriq bilinmay qolgan edi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar

2. koʻchma Narsalarning mohiyatini belgilovchi xususiyat, tomon.

Sen muhabbat bogʻlagan erkak senga oʻzining yaltiroq qirralarini koʻrsatadi. — A. Qahhor, Sarob

Xuddi shu oʻrinda masalaning yana bir muhim qirrasini izohlash kerakka oʻxshaydi. — Gazetadan

Kechagina oddiy koʻringan narsalar bugun negadir boshqa fazilati, boshqacha bir qirrasi bilan namoyon boʻlar edi. — N. Fozilov, Diydor

3. mat. Geometrik jismni oʻrovchi ikki tekislikning kesishuv chizigʻi; qovurgʻa.

Piramidaning qirrasi.

Agar prizmaning yon qirralari uning asoslaridan biriga perpendikulyar boʻlsa, bunday prizma toʻgʻri prizma deb ataladi. — Chizmachilik

sft. Qirralari koʻp boʻlgan; qirrali.

Qirrador tosh. Qirrador qoyalar.

sft. Koʻp qirraga ega boʻlgan.

qır murın

fl. Yoʻnib, tarashlab yoki charxlab, qirra hosil qilmoq, qirra chiqarmoq.

Toshni qirralamoq.