фл. 1. Нарсанинг бети(сирти)ни пичоқ, капгир ва шу кабилар нарса билан сидирмоқ, тарашламоқ.
Ўзинг ҳам қириб қўйган сабзидай бўлибсан. — Э. Раимов, Ажаб қишлоқ
капгир билан қозонни қирар экан, жеркиб: — Ҳадеб йиғи тўғрисида гапирманг, — деди. — А. Қаҳҳор, Асрор бобо
шундоққина кўринадиган жойига кимдир мих билан қириб, Эркин, деб ёзиб қўйибди. — С. Аҳмад, Сайланма
Сигирингизнинг қаншарига темиратки чиқибди, намакоб суркадим, нос суркадим — бўлмади, пичоқ билан қириб, керосин суркаш керакмиш. — А. Қаҳҳор, Янги ер
2. Мўй-тукларни ўткир асбоб билан тарашлаб, тагидан кесиб олмоқ; шу усулда тозаламоқ.
Соч(ни) қирмоқ.
Маҳкам ака Сарсенбойнинг сочини устарада қира бошлади. — Р. Файзий, Сен етим эмассан
3. Қирғич, қошиқ ва шу кабилар асбоблар билан сидириб майдаламоқ.
Турп қирмоқ.
Ёшлар кабоб чайнашяпти, мен бўлса, қовунни қирғичда қириб едим. — И. Раҳим, Ихлос
4. Кўплаб ёки ёппасига ўлдирмоқ, қирғин қилмоқ.
Душманни қирмоқ. Зараркунандаларни қириб ташламоқ.
Бу қон ком десанг, яна тўкаман. Ҳаммасини қираман. — Ойбек, Танланган асарлар
Балиқчи қушлар кемирувчиларни кўпроқ қиради. — Фан ва турмуш
5. с. т. Кўплаб, кўп миқдорда йиғмоқ, тўпламоқ, қўлга киритмоқ, ўлжа қилмоқ.
Болалар олчани роса қирибди.
Гапларига қараганда, у бир неча мактабда ҳисобдан дарс берар ва пулни кирар эди. — П. Турсун, Ўқитувчи
- Томогини (ёки ҳалқумини) қирмоқ Ёʻталиб ёки томоқни хириллатиб, кескин овоз чиқармоқ. У томоғини қириб, гап бошлади.Саидғози ўтирганларнинг диққатини тортиш учун томоқ қириб ёʻталди. — С. Анорбоев, Оқсой