фл. 1. Бир неча вақт турган, сақланган сут бетида пайдо бўладиган ёки сутдан сепаратор ёрдамида ёки бошқа ёʻл билан ажратиб олинган қуюқ, ёғли маҳсулот.
Қуюқ қаймоқ. Яхши сутнинг қаймоғи сермой бўлади.
Сутдан қаймоқ, қатиқ, сариёғ тайёрланади. — К. Маҳмудов, Ўзбек тансиқ таомлари
2. кўчма Киши ёки нарсаларнинг энг яхши қисми, сараси, асиллари.
Йигитларнинг қаймоғи фронтда Лекин иш сустлашгани ёʻқ. — С. Зуннунова, Олов
— Жуда соз, —
қичқирди Ўсаржон. — Сўзнинг қаймоғи — танқид! — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар
3. кўчма Бирор иш, нарса ва шу кабиларнинг натижаси, ҳосили, хулласи.
Ернинг қаймоғи — меҳнат қилганники. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар
4. с. т. Сув бетига ялпоқ тош ёки бошқа нарсани отганда, унинг бир неча бор сув бетига тегиши, шу тегишдан ҳосил бўладиган ҳолат.
Нодир билан Музаффар пастроқда ким кўп қаймоқ қилиш ўйнашарди. Нодир яссироқ тош олиб, сув оқимига қарата отар, тош эса сув юзида сакрай-сакрай, беш-олти қаймоқ ҳосил қиларди. — Ж. Абдуллахонов, Тўфон
- Қаймоқ боғламоқ 1. Бетида қаймоқ қатлами ҳосил бўлмоқ; Сув қаймоқ боғлабди (яъни юпқа муз билан қопланибди). Мураббо қотиб, қаймоқ боғлабди.
- Қаймоқ чой Қаймоқ солинган чой, қаймоқли чой. Шодимат асалга аралаштирган сариёққа нонни ботириб, қаймоқ чой билан роса туширди. — А. Муҳиддин, Ошналар
- Қаймоқдек ёқди Жуда маъқул тушди, жуда ёқди. Унинг бу сўзлари менга қаймоқдек ёқди.
- Қаймоғини олмоқ 1. Сутнинг қаймоғини ажратмоқ; Бир йиллик меҳнатимизнинг қаймоғини оладиган вақт келди.