Qidiruv

fl. 1. ayn. Qaqa(q)lamoq.

Chipor tovuq shu kunlarda yetilgan qaqillab yuribdi. — S. Ayniy, Qullar

2. koʻchma Hadeb gapiravermoq, mahmadonalik qilmoq.

Xoʻp, xoʻp. Buncha qaqillaysan? — Oʻ. Umarbekov, Yulduzlar

Eshonni ham, qorini ham ogʻziga qaratib, anchagacha qaqilladi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

awlaq, shet jer

ot Suvsiz, qaqrab yotgan qoq yer, qaqroq joy.

Boʻz yerlarga suv chiqadi, qishloq atrofi, qaqir boʻz yerlar koʻkalamzor, ekin-zor boʻladi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.

Tashnalab yotgan qaqir choʻllarni hosildor etib, Bogʻ-u boʻston-u ekinzor etgali imkon suv. — Habibiy

sft. Qaqragan, qaqir.

Qaqroq choʻllar. Qaqroq lablar.

Suv — anqoga shafe. Hamma yoq qum, qizib, yonib yotgan qaqroq qum. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.

Boboqulota tomogʻining qaqrogʻini bosish uchun hovuzdan oqib chiqayotgan ariqdagi zilol suvdan hovuchini toʻldirib ichib oldi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar

taql. s. Tovuqlarning oʻziga xos ovozini bildiradi.

Tovuqlar qaq-qaq qilib qochishdi.

ot shv. Qaqildoq.

Qandolatxon Barnoni yaxshi bilar edi: yolgʻiz oʻsgan qaqajon qiz. — I. Rahim, Barno

Biram qaqajon, koʻhlik, Biram biyron va ayyor. — Mirtemir