от 1. Қабиҳ иш, ярамас хатти-ҳаракат; қабиҳлик.
Қандай пасткашлик, қандай ярамас қабоҳат! Шу маҳалгача сезмаганимга ҳайронман! деб ўйлади Ғуломжон. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.
Интизор ҳар уй диловар, Дилкушолар базмига, Гар оёқ қўйса қабоҳат, Йиғлагай остона ҳам. — Э. Воҳидов, Муҳаббат
2. сфт. Қабоҳатли, разил, қабиҳ.
Қабоҳат иш.
Бозорнинг устини туман олибди, Одамларга қабоҳат кун бўлибди. — Очилдов
Бу қабоҳат қирғин поёнига етмай, давлатпаноҳ аъёнлари қуршовида жар ёқасида қатор тизилган ўлим дорлари томон юрди. — С. Кароматов, Сўнгги бархан