По запросу «omilik» — результатов: 15: с: Узбекский
ot Avom boʻlishlik, savodsizlik.
Oʻrgilay, hamma kasofat omiligimizda-de! — Hamza, Tanlangan asarlar
sft. Savodsiz, oʻqimagan; avom.
Xon hazratlari, men oʻqimagan, yovonlik bir omi odamman. — J. Sharipov, Xorazm
Sizning har bir gapingiz bizdek omi odamlarga oʻrnak boʻlishi kerak. — P. Tursun, Oʻqituvchi
— Ha, endi biz omi odamlarmiz, — deb qoʻydi Toyloqov. M. M. — Doʻst, Galatepaga qaytish.
ot 1. Biror ishni yaxshi egallagan; usta, mohir, omilkor.
Birni ikkiga chaqib, ikkini toʻrt qilishga omil ota qizini [Tannozxonni] ishlagani qoʻymagan edi. — Q. Maxsumov, Muhabbat qoʻshigʻi
2. Omil (erkaklar ismi).
Islom, yahudiy va xristian dinlarida dindorlar oʻrtasida “qabul etilsin”, “ijobat boʻlsin” maʼnosida, oddiy xalq orasida esa ilohi shunday boʻlsin, aytganingiz kelsin maʼnosida ishlatiladigan soʻz.
— Endi musofir qizingizning baxtiga siz oʻlmang, omin! — dedi Kumush onasiga. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
— Xudo hammangizga quvvat bersin! Olinglar, oldirmanglar. Omin! — dedi Alim buva. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
ot 1. Yelkaning qoʻl bilan tutashgan qismi.
U mening oʻmizimdan Bir otaday ushladi. — Mirtemir
2. maxs. Kiyimning yeng oʻtkazish uchun oʻyiladigan joyi.
a illiterate, ignorant
