«омил» бўйича 146 та натижа: Ўзбекчадан
от 1. Бирор ишни яхши эгаллаган; уста, моҳир, омилкор.
Бирни иккига чақиб, иккини тўрт қилишга омил ота қизини [Таннозхонни] ишлагани қўймаган эди. — Қ. Махсумов, Муҳаббат қўшиғи
2. Омил (эркаклар исми).
от Авом бўлишлик, саводсизлик.
Ўргилай, ҳамма касофат омилигимизда-де! — Ҳамза, Танланган асарлар
от Омиллик, усталик билан иш кўрувчи; уста, омил.
Омилкор деҳқон. Омилкор тўқувчи.
Амакиларининг бу борада омилкор, пухта кишилар эканини билгани учун Исломбой индамай қолди. — Х. Султонов, Бир оқшом эртаги
от Бирор ишни яхши эгаллаганлик, усталик.
Ўз ишига омиллик.
от Икки учини эгарнинг олд қисмига, учинчи учини отнинг ўмрови орқали ўтказиб, айилга бириктириб қўйиладиган безакли қайиш тасма (эгарнинг орқага сурилиб кетмаслиги учун хизмат қилади).
Қўшиннинг икки ёни ва орқа томонини ҳимоя қилиб турган отлиқлар сувлиғини чайнаб, тилла ўмилдириқларини офтобда ярқиратиб турган сафсиз арғумоқларнинг бошини қўйиб юборадилар. — М. Осим, Аждодларимиз қиссаси
Бошида кумуш юган,
кўксидаги ўмилдириқларида ҳам кумуш қуббачалар бор. — Ш. Холмирзаев, Қил кўприк
сфт. Жуда омил, етук уста.
У ҳар қандай ишга омил-комил одам.
миришкор Ўз ишининг тажрибали, моҳир устаси; тажрибакор, омил-кор. Миришкор сувчи. Миришкор боғбон. Миришкор деҳқон. Султон бўзчи ўз ҳунарининг миришкори ҳисо
манба геогр. Дарёларнинг бошланиш жойи. Бирор нарса олинадиган, чиқадиган ёки ишлаб чиқариладиган жой, қурилма ва шу кабилар Хомашё манбаи. Газ манбалари. Элект
Ташқи сиёсатда иқтисодий омил
қўзғовчи Қўзғамоқ феълидан сифатдош. Бирор ҳодисани юзага келтирувчи сабаб, омил. Касаллик қўзғовчи микроб.
стимулятор Стимул берувчи, қўзғатувчи, кучайтирувчи, тезлаштирувчи нарса, омил, сабаб. Ўсиш стимулятори, ўстирувчи стимул (омил).
стимул Бирор ишга қизиқиш туғдирадиган, рағбатлантирадиган, ундайдиган нарса, омил. Меҳнат унумдорлигини оширувчи стимуллар. Моддий стимул. Маънавий стимул. Стимул
Абдуазиз бой отасидан қолган мол-мулкни совуриб, қирқта жўрасидан ёрдам сўрайди, аммо улар ёрдам бермайди. Кейинчалик у карвон билан сафарга чиқиб, қудуқд
Уч ака-ука отасидан қолган олтинни бўлишиш учун ёʻлга чиқади. Ёʻлда уч йигит ўзларининг ақл-идроки билан бир туякаш ва қозини ҳайратда қолдиради.
Бу эртакда подшоҳнинг ўғил фарзанд кўриш истаги ва бу истакнинг амалга ошиши учун қилинган ҳийла-найранглар тасвирланади. Шунингдек, оддий деҳқоннинг о
Икки зийрак йигит қароқчилар тўдасига дуч келади. Улар ўзларининг ақл-заковатлари билан қароқчиларни қўлга туширишга муваффақ бўлишади.
Доро подшо туҳмат туфайли ҳомиладор хотинини ҳайдаб юборади. Аёл ўғил туғиб, уни Искандарбек деб атайди ва тақдирга ташлаб кетади. Искандарбек турли қийи
Бу эртакда Зулайҳо исмли аёлнинг ҳасади туфайли кўп азоб чеккан Ҳурилиқо исмли қизнинг саргузаштлари ҳикоя қилинади. Унинг садоқати ва сабри охир-оқибат ба
ҳомиладор
бутунлай, тамомила
бутунлай, тамомила
Ҳомиладор
