ot
1.
Yuqori haroratda yonib, nurlanib turgan gaz, alanga, oʻt.
Olov yoqmoq. Olovni oʻchirmoq. Qumgʻonni olovga qoʻymoq. Olovning tishi yoʻq, hoʻl-quruq bilan ishi yoʻq. — Maqol
2.
Choʻgʻ.
Tanchaning olovini oching, taqsir, badanimda qaltiroq turdi. — H. Gʻulom, Mashʼal
[Yoʻlchi] Bir qoʻlini qizning peshonasiga qoʻydi: — Naq olovday — dedi. — Oybek, Tanlangan asarlar
3.
Issiqlik, harorat.
Quyosh olovi.
Quyosh osmondan olov quyyapti. — S. Ahmad, Taʼzim
Huvullagan tunday yolgʻizlik qursin, Yolgʻiz chaqmoqtoshdan chiqmaydi olov. — Ch. Ergash, Orzuning ogʻir kipriklari
Yoʻlchi quyoshning olov selida choʻmilib, toʻnka kovlar edi. — Oybek, Tanlangan asarlar
4.
koʻchma
Gʻayrati ichiga sigʻmaydigan, yuragida oʻti bor, joʻshqin.
Olov yigit.
Sinfning eng shoʻx, olov oʻquvchisi Sanjar boʻlsa, ogʻzini katta ochgancha, Oysha xolaga tikilib qoldi. — S. Zunnunova, Koʻk chiroqlar
Oʻziyam desangiz, otinoyisi, olov. Na bir qoʻrqishni biladi, na bir narsadan man tortishni. — Sh. Toshmatov, Erk qushi
5.
Joʻshqin tuygʻu, hissiyot.
Shuncha tutqun boʻlishiga qaramasdan, bu qizning qalbiga muhabbat olovi allaqachon tushgan edi. — S. Zunnunova, Olov
Isfandiyorning injiq va xudbin koʻnglida oʻch olovi yonardi. — S. Siyoyev, Avaz
