По запросу «noinsoflarcha» — результатов: 4: с: Узбекский
Insofsizlarcha, vijdonsizlik bilan, ochkoʻzlik bilan harakat qilish.
sft. 1. Insofi yoʻq, insofsiz; vijdonsiz; adolatsiz.
Obbo noinsof-ey, Shirmonbuloqning etagidagi qoratuproq yerlarning barisini qoʻlga kirgizib oldi-ya! — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.
2. soʻk. Haqorat, koyish ifodalaydi.
Ertalab Xoʻjabekov kelib ketdi. Kasal boʻlsam ham, oldiga chiqdim. Omonmisan, demadi-ya, noinsof. — S. Anorboyev, Oqsoy
[Nasiba:]
Kechagina nima degan edingiz! Yana lafzingizdan qaytdingizmi? Noinsof! — A. Qahhor, Ogʻriq tishlar.
ot 1. Noinsof boʻlish; adolatsizlik.
2. Noinsof kishilarga xos xatti-harakat, ish.
Noinsoflik qilmoq
Biron buyumni sifatsiz ishlab, aʼlo navga haq olish noinsoflik, vijdonsizlik, toʻgʻrirogʻi, oʻgʻrilikning boshqa bir turi-ku! — N. Safarov. Olovli izlar.
ot ayn. Noinsoflik 2.
Oʻgʻlim bilan ellikboshining olishib turganini koʻrib: — Hay-hay, bu qanday noinsofgarchilik! Urmang! — deb oʻrtaga tushdi Vali aka. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
