Толковый словарь узбекского языка
· ещё в 2 словарях
ot 1. tar. Oʻrta asrlarda musulmon davlatlarida tobe oʻlka yoki viloyat hokimi, oliy hukmdorning shu yerdagi vakili, oʻrinbosari.
Noib unga ishonib topshirilgan hududning siyosiy, iqtisodiy, ijtimoiy holati uchun masʼul hisoblangan. — OʻzME
2. esk. Oʻrinbosar, yordamchi.
Sen viloyatning hokimi boʻlsang, men sening noibing boʻlaman. — S. Ayniy, Doxunda
Xato ketmay, saqlagin, ey yaratgan! Bu oʻsha-ku, qochqin bekning noibi. — Mirtemir, Asarlar